Pastel na papierze, sygnowany l. ś. “T.Axentowicz”.
Wymiary w ramie: 83x65,5 cm (66x49 cm)
Teodor Axentowicz (Braszów 1859 - 1938 Kraków) polski malarz, rysownik i grafik pochodzenia ormiańskiego, profesor i rektor Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. W latach 1878-1882 uczęszczał do monachijskiej ASP, gdzie pobierał nauki u Gabriela Hackla, Alexandra Waguera i Gyuli Benczura. W 1882 r. wyjechał do Wenecji oraz do Paryża, gdzie uczył się w E.A.Carolusa - Durana. W Paryżu był do 1895 r., zajmował się tam ilustrowaniem i kopiowaniem dzieł dawnych mistrzów. Od 1895-1934 r. był profesorem w SSP W Krakowie, na to stanowisko powołał go Julian Fałat. Był też współzałożycielem Towarzystwa Artystów Polskich "Sztuka". Wiele podróżował był m.in. w Londynie, Włoszech, Stanach Zjednoczonych. W 1897 r. założył szkole malarstwa dla kobiet. Otrzymał członkostwo Societe Nationale dex Beaux-Arts za portret Wiktora Osławskiego (1890 r.) Malował przede wszystkim olejem, ale od 1890 r. zaczął używać pasteli. W jego twórczości można zauważyć wpływ secesji i symbolizmu. Był współtwórcą Panoramy Racławickiej. Axentowicz zdobył uznanie jako portrecista, malarz pięknych kobiet (m.in. Portret damy w czarnej sukni (1906) oraz autor scen rodzajowych pokazujących obrzędy i obyczaje Hucułów (cenione prace: Pogrzeb Huculski (1882), Święto Jordanu (1893) i Kołomyjka (1895).
