Granolitografia, embossing na papierze Velin Arches
Luksusowa edycja wielkoformatowa, 70 x 92 cm w świetle passe-partout o wymiarach 81 x 103 cm
Opisana typograficznie „Tienta en Espana Dali 1960".
Wydawca: SENANS à Berne Szwajcaria (renomowany wydawca luksusowych edycji Dalego) we współpracy z MATTHIEU lithographe à Dielsdorf – Zürich.
Edycja autoryzowana przez Salvadora Dalí oraz przez S.P.A.D.E.M. (francuskie stowarzyszenie chroniące prawa autorskie artystów);
Na odwrociu stempel wydawcy (justification du tirage)
Granolitografia - to jedna z najbardziej szlachetnych i precyzyjnych technik druku płaskiego, będąca nowoczesną ewolucją klasycznej litografii. W granolitografii wykorzystuje się zaawansowaną metodę optyczno-chemiczną - obraz jest rozbijany na niezwykle drobne punkty (ziarna – stąd nazwa grano). Używa się do tego specjalnych matryc (zazwyczaj od 8 do 12 różnych płyt dla jednego obrazu), gdzie każda odpowiada za inny kolor i odcień. Wypukłości na pracy to efekt embossingu (suchego tłoku). W tej edycji matryca dociskała papier tak mocno, że postacie jeźdźców czy byków dosłownie „wychodzą" z płaszczyzny, tworząc efekt płaskorzeźby.
W 1960 roku Salvador Dalí namalował wielkoformatową akwarelę pod tym samym tytułem (obecnie uznawaną za arcydzieło z tego okresu).
W terminologii hiszpańskiej tienta to nie jest zwykła korrida. To próba dzielności, której poddawane są młode byki (i krowy), aby sprawdzić, czy nadają się do hodowli lub na arenę. Dalí, będąc zafascynowany hiszpańską tradycją i mistyką walki byków, często wracał do tego tematu, widząc w nim starcie sił pierwotnych z elegancją. Uwagę zwraca pusta przestrzeń dziedzińca. Dalí uwielbiał taką „przestrzenną pustkę", która nadaje scenie oniryczny, nieco nierealny klimat. W lewym dolnym rogu widzimy dostojną postać w szatach liturgicznych. Dalí często umieszczał autorytety religijne w nietypowych kontekstach, co może sugerować sakralny wymiar rytuału tienty. Zegar w tle to niemal „podpis" artysty. Czas u Dalego jest zawsze obecny, choć zazwyczaj w formie płynnej – tutaj jest bardziej statyczny, ale pilnuje porządku wydarzeń na placu.
To jedna z tych prac, które pokazują, że Dalí był genialnym rysownikiem. Nawet bez swoich słynnych „miękkich zegarów" potrafił stworzyć gęstą atmosferę za pomocą kilku precyzyjnych pociągnięć igłą.
