Jan BERDYSZAK

REINSTALACJA OBRAZOGENNA 1993 Fotografia; 17,5 x 26 cm

Sygnowana ołówkiem na odwrocie: Jan Berdyszak / Reinstalacja Obrazogenna 1993 fotografia negatywowa

Pochodzenie: z kolekcji profesora Jana Kurowickiego, filozofa, historyka i teoretyka fotografii, autora m.in. takich książek jak „Fotografia jako zjawisko estetyczne” (1999), „Wartości estetyczne fotografii” (2002), przyjaciela wielu fotografików.

Cena wywoławcza 2000

Estymacja 3000 - 3500

Jan BERDYSZAK

1934 Zawory - 2014 Poznań

Studiował rzeźbę w PWSSP w Poznaniu w latach 1952-58, równolegle podejmując samodzielne próby malarskie i graficzne. Już od wczesnego okresu jego twórczość skupiała się na zagadnieniach przestrzeni. W cyklu „Koła podwójne“ (1962-64 i 1967-69) dokonał przełamania konwencji malarskiego prostokąta. Obrazy składały się z dwóch kół, zestawionych pionowo jedno nad drugim, pokrytych poruszonymi, kontrastowymi formami, które tworzyły przestrzeń wewnętrzną w ramach kompozycji. Kolejnym etapem poszukiwań było wprowadzenie do obrazu przestrzeni rzeczywistej w postaci otworu wyciętego w płótnie. Od 1967 przestrzeń ingerująca w materię malowidła zyskała „uwolnienie“ przez fakt podziału obrazu na oddzielne części, które eksponowane były w różnych zestawieniach. O ile dotąd eksperymentom malarsko-przestrzennym Berdyszaka towarzyszyła grafika, to w tym momencie malarstwo spotkało się z rzeźbą. Od końca lat 60. powierzchnie malarskie Berdyszaka stały się płaskie, formy ostro zdefiniowane. Artysta podejmował próby transponowania na język wizualny pojęć otwartości, nieskończoności, potencjalności itp., zakorzenionych w myśli filozoficznej Wschodu. Od 1965 wykładał on w macierzystej uczelni (od 1996 ASP). Od początku równolegle z twórczością głównego nurtu uprawiał scenografię teatralną.